جوان آنلاین: ورود هوش مصنوعی به زندگی روزمره، دیگر یک پیشبینی دور از دسترس نیست، فناوری که آرامآرام شیوه یادگیری، کار و حتی مناسبات اقتصادی را تغییر میدهد. در چنین شرایطی، مسئله فقط این نیست که دانشآموزان چطور کار با ابزارهای هوش مصنوعی را یاد بگیرند، بلکه مسئله بزرگتر این است که آیا نظام آموزشی و سیاستگذاری کشور میتواند از این نسل، نیروی انسانی متخصصی بسازد که چند سال بعد در دانشگاه، پژوهش و صنعت باقی بماند و برای مسائل واقعی کشور راهحل پیدا کند؟
این همان حلقهای است که به نظر میرسد هنوز در سیاستگذاری هوش مصنوعی کشور کامل نشده؛ از مدرسه و کشف استعداد گرفته تا زیرساختهای دانشگاهی، داده، بازار کار و ماندگاری نخبگان. در همین رابطه دکتر رضا تقیپور انوری، رئیس فراکسیون هوش مصنوعی مجلس در گفتوگو با «جوان» از ضرورت شکلگیری یک «زنجیره ملی تربیت سرمایه انسانی هوش مصنوعی» سخن میگوید، زنجیرهای که به اعتقاد او باید از مدرسه آغاز شود و به پژوهش، صنعت و بازار کار برسد.
در حالی که هوش مصنوعی با سرعت زیادی در حال تغییر بازار کار و حتی شیوههای یادگیری است، نظام آموزشی ما هنوز با چالشهای ابتدایی مواجه است. آیا مجلس به دنبال یک تحول واقعی در آموزش هوش مصنوعی در مدارس است یا قرار است این حوزه همچنان به چند مدرسه خاص، کلاس فوقبرنامه و گروه محدودی از دانشآموزان نخبه محدود بماند؟ مشخصاً چه تغییری در قوانین، بودجه و برنامه آموزشی کشور قرار است از سوی مجلس دنبال شود؟
اگر هوش مصنوعی را صرفاً به عنوان یک رشته تخصصی یا یک مهارت جانبی ببینیم، طبیعتاً پاسخ همان خواهد شد که به چند مدرسه خاص، چند کلاس فوقبرنامه و تعدادی دانشآموز مستعد محدود شود. اما نگاه ما این است که هوش مصنوعی در همین سالهای نزدیک پیشرو به بخشی از «سواد عمومی» جامعه تبدیل خواهد شد، همانطور که امروز سواد دیجیتال برای همه دانشآموزان ضرورت دارد.
بنابراین بحث اصلی ما فقط آموزش برنامهنویسی یا کار با چند ابزار هوش مصنوعی نیست. دانشآموزان ما باید از سن مناسب، با مفاهیمی مانند تفکر الگوریتمی، حل مسئله، داده، منطق، کار خلاقانه با فناوری و البته ملاحظات اخلاقی و اجتماعی هوش مصنوعی آشنا شوند. …
