جوان آنلاین: پلتفرمی که با یک بازی ساده، خون امیرکبیر و ناصرالدینشاه را در قمارخانه «گل یا پوچ» به رخ میکشد، فراموش کرده که بزرگترین جنایت دوره قاجار، نفوذ فرقهای بود که به اسم تمدن، توپ و تفنگ را جایگزین دیوانسالاری کرد.
تحریف تاریخ، سوژهی ساخت برنامه پلتفرم
در عصر وابستگی به پلتفرمهای نمایش خانگی، دیگر سینما و تلویزیون تنها ابزار سرگرمی نیستند؛ آنها به ابزاری برای روایتسازی و شکلدهی به حافظه تاریخی ملتها تبدیل شدهاند. برنامه «شاهگل» که به تازگی دومین فصل از مجموعه «گل یا پوچ» را روی آنتن پلتفرم فیلیمو برده است، با وجود ظاهر سرگرمکننده، تلاشی چشمگیر برای بازنویسی یکی از مهمترین مقاطع تاریخ ایران انجام داده است. این برنامه با طراحی جایزه میلیاردی و چهرههای پرآوازهای، چون مهران مدیری، سعی دارد مخاطب را در فضایی به شدت با طراوت و هیجانانگیز، با روایتی ناقص و مغرضانه از دوره قاجار درگیر کند.
نسبیت در تاریخ یعنی بیارزش کردن شهادت
نکته تلخ و قابل تأمل در روایت «شاهگل» و البته فصل پیشین آن، یعنی «گل یا پوچ»، تلاش برای ربط دادن حادثه ترور ناصرالدینشاه و قتل امیرکبیر به یک «بازی» و «حسادت» ساده در میان درباریان است. این روایت کاملاً با واقعیتهای تاریخی و تحقیقات معتبر مراکز اسنادی (که به نقش کلیدی و اهرم فشار فرقه بهائیت در ترور و نفوذ در ساختار قدرت اشاره دارد)، در تضاد آشکار قرار دارد. گفتنی است که در همین روزها، وزارت اطلاعات با افشای پروژههای نفوذی در قالب قراردادهای فرهنگی و سینمایی، نشان داد، جریان نفوذ، تنها به دوران قاجار محدود نبوده و شاخههای آن تا امروز نیز امتداد پیدا کرده است. وابستههای بهایی در آن برهه، به دنبال حذف چهرههای معترض به نفوذ خود و به دست گرفتن کامل زمام امور بودند؛ تبدیل این جنایت تاریخی به یک «مسابقه سرگرمکننده»، نه تنها نادیده گرفتن خون بیگناهان، بلکه نادیده گرفتن هوشیاری نظام جمهوری اسلامی در مقابل توطئههای مشابه است.
موشکافی رسانهای، زمانی که سرگرمی، پوششی برای پنهانکاری است …
