این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
سیاستگذاری اقتصادی در ایران طی سالهای اخیر بیش از آنکه بر پایه برنامهریزیهای بلندمدت، توسعه پایدار و ارتقای رفاه عمومی استوار باشد، به مجموعهای از تصمیمات شتابزده و مقطعی برای حل ابربحرانی به نام «کسری بودجه» تبدیل شده است. تازهترین نماد این رویکرد، چرخش ناگهانی و تأملبرانگیز در فرمول تعیین تعرفه واردات خودرو است. زمزمهها و مصوباتی که از حذف ساختار پلکانی حقوق ورودی و تعیین تعرفه یکدست ۱۰۰ درصدی برای تمامی خودروها- از جمله مدلهای کممصرف، هیبریدی و برقی- حکایت دارند، پرده از نگاهی برمیدارد که تمام وظایف ذاتی و مسئولیتهای اجتماعی پاستورنشینان در قبال سلامت عمومی و حفاظت از محیطزیست را پای رقمسازی در جداول درآمدی گمرک و بودجه قربانی میکند. …
