آریا طاری
سرمای استخوانسوز شهر کازان، تنها بخشی از یخزدگی عمیقی بود که این روزها بر پیکره تیم ملی فوتبال ایران سایه انداخته است. وقتی سوت پایان بازی با روسیه به صدا درآمد و تابلوی نتایج ورزشگاه، عدد تلخ دو بر صفر را به رخ کشید، دیگر خبری از آن ژستهای فاتحانه کنار خط نبود. تیمی که قرار بود پس از یک جامجهانی ناامیدکننده، برخیزد و برای پایان دادن به حسرت ۵۰ساله در جام ملتهای آسیا خیز بردارد، حالا در گردابی از سردرگمی، بیبرنامگی و بهانهجوییهای بیپایان دست و پا میزند. تیم ملی ایران تحت هدایت امیر قلعهنویی، در روزهایی که باید مسیر بازسازی و پوستاندازی را طی میکرد، به کارخانهای برای دستاوردسازیهای جعلی تبدیل شده است. شکست سه بر یک مقابل ازبکستان در فرغانه و متعاقب آن باخت دو بر صفر به روسیه، تنها فرو ریختن یک ساختار تاکتیکی نبود؛ بلکه فروپاشی امپراتوری توهمی بود که ماههاست توسط کادر فنی و فدراسیون فوتبال به خورد افکار عمومی داده میشود. …
