این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
نهال فرخی
در فاصله چند روز، مجموعهای از کلمات وارد ادبیات سیاسی ایران شده که کنار هم قرار گرفتنشان نمیتواند بیاهمیت تلقی شود؛ «گروههای مسلح»، «تیمهای آموزشدیده ترور»، «مراقبت محلهای»، «تجهیز فوری بسیج»، «دفاع و جنگ شهری» و آنسوتر، «اردوکشی خیابانی» و حتی «کودتا علیه قانون». هنوز هیچ سند علنی معتبری وجود ندارد که بتوان بر اساس آن نتیجه گرفت ایران در آستانه یک جنگ شهری فراگیر قرار گرفته است؛ اما این پرسش را دیگر نمیتوان به سادگی کنار گذاشت: چرا زبان سیاست داخلی ایران ناگهان تا این اندازه نظامی شده و چرا همزمان، خیابان بیش از گذشته به محل نمایش و اعمال فشار سیاسی تبدیل میشود؟ …
