نگار رشیدی
در دنیای بیرحم و نتیجهگرای ورزش حرفهای، ما عادت کردهایم قهرمانان را با رنگ مدالهایشان، با سرودهای ملی نواخته شده در سالنها و با ایستادن روی سکوهای سهگانه قضاوت کنیم. اما گاهی اوقات، تاریخ ورزش را نه کسانی که مدال طلا را به دندان میکشند، بلکه آنهایی مینویسند که بند کفشهایشان را میبندند تا روی خط شروعی بایستند که دهها سال ورود به آن ممنوع یا ناممکن بوده است. در هفتهای که گذشت، ورزش ایران یک چهره ویژه بلامنازع داشت؛ چهرهای که نه روی سکو رفت و نه مدالی به گردن آویخت، اما کاری کرد که ارزش آن از دهها طلای خوشرنگ آسیایی سنگینتر بود. این چهره ویژه کسی نبود جز هنگامه هادیانی، دختر ژیمناست ایرانی که روز سهشنبه، در سالن مسابقات بازیهای آسیایی، به یک طلسم ۵۰ساله پایان داد و نام خود را به عنوان خطشکن یکی از زیباترین و در عین حال دشوارترین رشتههای ورزشی در تاریخ ورزش زنان ایران ثبت کرد. …
