پایان حماسه لئو

 آریا طاری

خبر کوتاه بود، بی‌رحم و قاطع، به برندگی یک تیغ برهنه که روی شاهرگ احساسات میلیون‌ها عاشق فوتبال کشیده شد؛ لیونل آندرس مسی از تیم ملی آرژانتین خداحافظی کرد. شاید همه ما می‌دانستیم که این روز بالاخره فرا می‌رسد. تقویم‌ها هرگز دروغ نمی‌گویند و زمان، این دیکتاتور بی‌رحم هستی، حتی در برابر پاهای جادویی بزرگ‌ترین هنرمند تاریخ هم سر تعظیم فرود نمی‌آورد. اما دانستن یک حقیقت هرگز از زهر و تلخی آن کم نمی‌کند. چند روزی است که فوتبال دیگر آن طراوت همیشگی را ندارد. انگار جهان مستطیل سبز، رنگ باخته است و پیراهن راه‌راه آبی و سفید آلبی‌سلسته، در غم از دست دادن پادشاه خود، به سوگ نشسته است. این یادداشت، مرثیه‌ای است برای پایان یک دوران؛ روایتی حماسی از پسری که با توپ فوتبال جهان را فتح کرد و حالا در آرام‌ترین نقطه از قله افتخار، کفش‌های ملی‌اش را می‌آویزد.

فصل اول؛ 

رویای پسری از دل خاکستر روزاریو …