نازنین دشتی
سوت پایان در ورزشگاههای ناگویا که به صدا درآمد، فقط سوت پایان یک تورنمنت برای فوتبال ایران نبود؛ ناقوس مرگ دوباره رویای نیمقرنی یک ملت برای رسیدن به المپیک بود که زیر آوار بیتدبیری و نمایشهای ضعیف دفن شد.
شکست سنگین و تحقیرآمیز چهار بر یک مقابل کرهشمالی در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶، پایان تلخ و زودهنگام تیمی بود که با هزاران امید و تحت هدایت حسین عبدی راهی ژاپن شده بود. تیمی که حتی نتوانست از پس مرحله گروهی بربیاید و مدال ناکامی و آبروریزی را به جای طلا بر گردن آویخت.
استعفای فوری عبدی و پذیرش شتابزده آن از سوی فدراسیون فوتبال، تنها پاک کردن صورت مسئلهای بود که دهههاست فوتبال ایران با آن دست و پنجه نرم میکند. حالا، در راهروهای سئول و در طبقات فدراسیون فوتبال، بوی بحران به مشام میرسد و مهدی تاج با همان لحن همیشگی وعده داده که تا ۴۸ساعت آینده تکلیف نیمکت لرزان تیم امید را مشخص میکند. …
