به گزارش گروه رسانهای شرق،
بیشکک در روزهای گذشته به صحنهای برای بازخوانی یکی از مهمترین مناقشههای سیاست خارجی ایران تبدیل شد؛ جایی که مسعود پزشکیان، رئیسجمهوری، در دو نشست «سازمان همکاری شانگهای» و «شانگهایپلاس» تلاش کرد تصویری دوگانه اما بههمپیوسته از سیاست خارجی ایران ارائه دهد. رئیسجمهور از یکسو خود را مدافع دیپلماسی و مذاکره معرفی کرد و از سوی دیگر تأکید داشت مذاکره در شرایط فشار، تهدید و نقض تعهدات، نمیتواند به صلح پایدار منجر شود. سخنان پزشکیان در بیشکک را میتوان در سه محور اصلی خلاصه کرد؛ اعتراض به نظم امنیتی مبتنی بر زور، دفاع از چندجانبهگرایی و ارائه یک دستورکار اقتصادی برای تقویت سازمان شانگهای. این سه محور در واقع مکمل یکدیگرند و نشان میدهند تهران تلاش دارد عضویت خود در شانگهای را از یک دستاورد صرفا سیاسی به بستری برای همکاری اقتصادی، امنیتی و حتی مالی تبدیل کند.
در نشست سران سازمان همکاری شانگهای، پزشکیان نقطه عزیمت سخنان خود را تجربه این سازمان در بیش از دو دهه گذشته قرار داد. به گفته او، مهمترین دستاورد شانگهای ایجاد بستری برای اعتمادسازی و همکاری در مواجهه با چالشهای امنیتی مشترک بوده است؛ تجربهای که از نگاه ایران نشان میدهد امنیت پایدار نه از مسیر تقابل، بلکه از طریق اعتماد متقابل، احترام به حاکمیت کشورها، عدم مداخله در امور داخلی و همکاری میان دولتها قابل تحقق است. این گزاره در شرایطی مطرح شد که رئیسجمهوری ایران بخش مهمی از سخنان خود را به تحولات غرب آسیا و آنچه تهران «تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران» میداند اختصاص داد. پزشکیان با اشاره به حملات نظامی یک سال گذشته، این اقدامات را نقض منشور ملل متحد و اصول حقوق بینالملل توصیف کرد و از جامعه بینالمللی و کشورهای عضو شانگهای خواست نسبت به عادیشدن استفاده از زور حساس باشند. …
