به گزارش گروه رسانهای شرق،
فرارسیدن روز ملی سینما فرصتی است برای درنگی دوباره بر هنری که نهتنها روایتگر جهان، بلکه روایتگر انسان است. سینما، بیش از آنکه مجموعهای از قابها، صداها و روایتها باشد، تجربهای فلسفی از زیستن است؛ تجربهای که مخاطب را از سطح تماشا فراتر میبرد و به تأمل درباره معنای دیدن، حقیقت، زمان و خویشتن فرامیخواند. در جهانی که شتاب، فرصت اندیشیدن را از انسان ربوده، سالن تاریک سینما هنوز یکی از معدود مکانهایی است که میتوان در آن، روشنتر از همیشه، خود را دید. فیلمهای ماندگار زمانی در حافظه جمعی جای گرفتهاند که توانستهاند رنج، امید، عشق، عدالت و هویت انسان را صادقانه روایت کنند. از شاهکارهای کلاسیک جهان تا آثار ارزشمند سینمای ایران، آنچه در ذهن مخاطب باقی میماند، فقط داستان یا جلوههای بصری نیست، بلکه احساسی است که فیلم در جان او مینشاند و پرسشی که پس از پایان نمایش همچنان با او باقی میماند. …













