به گزارش گروه رسانهای شرق،
جاوید رمضانی: رویکرد تولید تصویر، با نگاه به افلیم فراوانی بسیاری در بین هنرمندان مطرح دارد . از منظره سازان اسپانیایی گرفته تا آبستره سازان امریکایی ارتباط با طبیعت بوم زیست خود را، مسیری هموار دانسته اند برای عبور از سطح تصویر به عمق آن . بازنمایی اساس هنرهای تجسمی را شکل می دهد . در بازنمایی طبیعت بومی هنرمندان چه چیز را بیان میکنند .
آیا همپوشانی خاطرات و روند گذر دردناک زمان انگیزه این روش است . و یا هنرمند در پی بی زمانی و زمان زدایی زیستن است .
آنچه به نظر میرسد همه عوام موثر در نگاه به طبیعت زیسته هنرمند در مقام آغاز روند تولید هنر و یا به عنوان ایستگاهی موقت ،کارآیی بسیاری دارد .
مطالعه چگونگی دیدن و پدیدار شدن فرمها و رنگها همگی از طبیعت آغاز می گردد.
در هنر ایرانی و حتی هنر شرقی این مفهوم جزئ جدایی ناپذیر از آموزش هنرمند است و دریافتهای تجریدی بدون تامل در طبیعت اطراف حاصل نمی شود .
البته این بومی گرایی طبیعت در مقابل جریان بدوی گرایی هنرمند ان غربی قرار دارد چرا که بازنمای از دست ساخته دیگری خود …
