دیدارنیوز: در حالی که ایرانخودرو یک سال و نیم پس از ورود به فاز مدیریت بخش خصوصی، مسیر تثبیت تولید و خروج از زیان عملیاتی را طی کرده است؛ سایپا تحت مدیریت دولتی در سال ۱۴۰۵ همچنان با افت تولید و زیاندهی سنگین دستوپنجه نرم میکند.
دادههای پنجماهه اول ۱۴۰۵، تفاوت عملکردی این دو خودروساز را در شرایط جنگ_تحریمی مشابه عمیقتر کرده و ضرورت خصوصیسازی سایپا را از یک مطالبه نظری به یک «اضطرار اقتصادی» برای جلوگیری از "فروپاشی مالی" تبدیل کرده است...
مدیریت دولتی در سایپا اکنون به پاشنه آشیلی تبدیل شده که نه تنها قدرت رقابت را از خودروساز بزرگ ایران گرفته، بلکه:
الف: با تکیه بیش ازحد مدیریت دولتی بر منابع عمومی
ب: و بی توجهی به ارتقای بهره روی
"فرصتهای توسعه" را میسوزاند...
وقتی در یک بنگاه بزرگ اقتصادی، مدیریت و مالکیت "واقعی" نباشد، هزینه ناکارآمدی و زیانهای انباشته به جای "مدیرِ دولتی"؛ بر دوش منابع عمومی_زنجیره تأمین_مردم افتاده و سنگینی میکند، اتفاقی که در سایپا روی داده است.
مدیریت دولتی؛ تله ناکارآمدی و بحران انگیزشی …
