هفت صبح، شهلا رضایی| سفر برای هر انسانی یعنی کشف دنیا، استراحت و تجربه اتفاقات تازه. اما برای ۱۵درصد از جمعیت جهان و هزاران نفر در ایران که دارای معلولیت هستند، سفر یک «تجربه خوشایند» نیست؛ بلکه یک «نبرد» است. نبردی با پیادهروهای ناهموار، هتلهایی که فقط ادعای لوکس بودن میکنند و شهری که انگار هرگز برای حضور ویلچرها طراحی نشده است. فرهاد زارعی، دبیر بنیاد بینالمللی تحول اجتماعی میگوید که معلولین در ایران، نه تنها در دسترسی به خدمات اولیه، بلکه در سادهترین حق انسانی یعنی «لذت بردن از سفر» نیز محروم شدهاند.
فراتر از یک تکه سیمان!
در بسیاری از مراکز گردشگری و ادارات، وقتی میخواهند ادای «مناسبسازی» را درآورند، یک تکه سیمان میریزند و به آن میگویند «رمپ». اما مناسبسازی یعنی چه؟ آیا مناسبسازی یعنی یک رمپ با شیب تند که ویلچرسوار برای بالا رفتن از آن نیاز به کمک دو نفر داشته باشد؟
…
