خشکی دهان یکی از مشکلات شایعی است که ممکن است گاهی و بهطور موقت اتفاق بیفتد؛ برای مثال زمانی که آب کافی نمینوشیم، مدت زیادی صحبت میکنیم یا دچار اضطراب هستیم. با این حال، اگر احساس خشکی دهان بهطور مداوم تکرار شود یا با علائمی مانند تشنگی شدید، زخم دهان، بوی بد دهان، مشکل در بلع یا افزایش پوسیدگی دندانها همراه باشد، بهتر است علت آن بررسی شود.
بزاق فقط برای مرطوب نگه داشتن دهان نیست. این مایع به جویدن و بلع غذا کمک میکند، در تشخیص مزه نقش دارد و با شستوشوی سطح دهان و دندانها، از آنها در برابر برخی عوامل آسیبزا محافظت میکند. بنابراین کاهش ترشح بزاق میتواند علاوه بر ایجاد احساس ناخوشایند، سلامت دهان و دندان را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
خشکی دهان چیست؟
خشکی دهان یا «زروستومیا» به شرایطی گفته میشود که میزان بزاق تولیدشده در دهان کاهش پیدا میکند یا فرد احساس میکند دهانش به اندازه کافی مرطوب نیست.
خشکی دهان ممکن است موقتی باشد و پس از برطرف شدن عامل ایجادکننده از بین برود؛ اما در برخی افراد به شکل مزمن ادامه پیدا میکند. کاهش طولانیمدت بزاق میتواند احتمال پوسیدگی دندان، بیماری لثه، عفونتهای دهانی و زخمهای مخاط دهان را افزایش دهد.
از نشانههای رایج این مشکل میتوان به موارد زیر اشاره کرد: احساس خشکی یا چسبندگی داخل دهان غلیظ و چسبناک شدن بزاق خشکی لب و ترک خوردن آن خشکی یا زبری زبان بوی بد دهان مشکل در جویدن یا بلع غذا دشواری در صحبت کردن تغییر حس چشایی احساس سوزش در دهان یا گلو افزایش پوسیدگی دندانها چه عواملی باعث خشکی دهان میشوند؟
خشکی دهان دلایل مختلفی دارد و همیشه به معنای وجود یک بیماری جدی نیست. کمآبی بدن، مصرف بعضی داروها، تنفس از راه دهان و اضطراب از علتهای شایع آن هستند. ۱. کمآبی بدن
یکی از سادهترین دلایل خشکی دهان، کاهش آب بدن است. تعریق زیاد، ورزش، تب، اسهال، استفراغ یا مصرف ناکافی مایعات میتواند میزان آب بدن را کاهش دهد و در نتیجه دهان خشک شود.
اگر خشکی دهان همراه با تشنگی، ادرار تیره، خستگی یا سرگیجه باشد، احتمال کمآبی بیشتر میشود. ۲. مصرف برخی داروها …
