سبحان قاسمنژاد، دانشجوی ترم سوم دکترا، میراث خانوادگیاش را در تالاب انزلی ادامه میدهد. او که ۱۷ سال است قایقران است، از تضادهای عجیبی میگوید: «سرمایه یک ست قایق و موتور حدود ۵ میلیارد تومان است و هزینههای جاریاش ماهانه دهها میلیون که باعث می شود درآمد که ما به تعداد مسافر و قیمت بنزین وابسته است، به جایی نرسد!»
سبحان همچنین از تخریب عمدی تالاب خبر داده و هشدار میدهد: «عمق تالاب از ۵ متر به ۲ متر رسیده است. آتشسوزیهای مشکوک اتفاقی نیست؛ تالاب را خشک میکنند تا جای آن را به شالیزارها بدهند. حتی قایقهای جدید ما به دلیل ورود فاضلاب شهری و صنعتی، سریع لجن میگیرند و فرسوده میشوند.»
او در پاسخ به کسانی که میگویند «توریست به شمال نیایند»، لبخند تلخی میزند: «شمال ارث پدر ما نیست؛ توریستها حتی اگر یک نان بخرند، اقتصاد شهر را تکان میدهند.» سبحان در واقع در یک جنگ دوطرفه است: از یک سو با طمع سودجویان و آلودگی میجنگد و از سوی دیگر با هزینههای نجومی و نبود سهمیه بنزین.
…













