هفت صبح| «توقیف» دیگر آن قدرت قدیمی را ندارد. فیلم میتواند مجوز اکران نگیرد، رنگ پرده سینما را نبیند و سالها در فهرست آثار مسئلهدار باقی بماند، اما هزاران نفر آن را روی موبایل و لپتاپشان تماشا کنند. اینترنت معادلهای را تغییر داده که زمانی ساده به نظر میرسید: فیلمی که اجازه نمایش نداشت، دیده نمیشد.امروز وضعیت پیچیدهتر است.
«قاتل و وحشی» حمید نعمتالله سالها پشت در اکران مانده، «کاناپه» کیانوش عیاری پیش از نمایش رسمی سر از اینترنت درآورده، «برادران لیلا» کن را تجربه کرده اما در ایران اکران نشده و «صد سال به این سالها» نزدیک دو دهه انتظار کشیده و سرانجام در سال ۱۴۰۵ روی پلتفرم نمایش داده شده است. آنطرفتر «بیداد» و «مراقب» شکل دیگری از سینمای بیرون چرخه مرسوم را پیش چشم میگذارند و از این دست در سینمای ایران کم نیست. پس شاید در روز ملی سینما بد نباشد سؤال قدیمی را جور دیگری مطرح کنیم: امروز واقعاً چه چیزی را میتوان توقیف کرد؟
فیلم ممنوع، تماشاگر موجود …
