در بازار خودروی ایران، مردم معمولاً اول پول را میدهند و بعد تازه میفهمند اختیار معامله چقدر دست خودشان است. ثبتنام میکنند، پیشپرداخت میدهند و منتظر تحویل میمانند. اما در این فاصله ممکن است قیمت تغییر کند، زمان تحویل عقب بیفتد و حتی همان قراردادی که روز اول مبنای خرید بوده، با تفسیر تازهای روبهرو شود.
برای بسیاری از خریداران، خرید خودرو نه یک معامله ساده، بلکه ورود به مسیری پرهزینه و فرساینده است. در این مسیر، تولیدکننده دست بالا را دارد و مصرفکننده اغلب باید هزینه تصمیمهایی را بپردازد که خودش در گرفتن آنها هیچ نقشی نداشته است. معمولاً هم خودروسازی که محصول را تولید میکند، قدرت بیشتری دارد، زمان تحویل را در اختیار دارد و در بازاری با انتخابهای محدود فعالیت میکند. در سوی دیگر، خریداری ایستاده که بخش قابل توجهی از پسانداز خود را پرداخت کرده و انتظار دارد دستکم همان چیزی را تحویل بگیرد که روز اول درباره آن توافق کرده است. …
