هفت صبح| نام پروژه «آرش» بود. قهرمان اسطورهای که جانش را در چله کمان گذاشت تا مرزهای ایران را مشخص کند. اما حالا، کمتر از یک هفته مانده به اجرا، نام نوید محمدزاده، یکی از بازیگرانش، از این پروژه بزرگ تئاتر-ارکسترال خط خورده است. بیانیه رسمی پروژه، دلیل این خداحافظی را «نقض تعهدات قراردادی و رفتارهای غیرحرفهای» اعلام میکند و با ظرافت، هرگونه ارتباطی با مواضع سیاسی اخیر او را رد میکند؛ بهویژه حمایتش از فلسطین که درست ۱۰ روز قبل از این اتفاق، علنی شده بود. اما آیا به همین سادگی است؟
آیا میتوان داستان یکی از تحسینشدهترین و در عین حال جنجالیترین بازیگران دهه اخیر ایران را در یک بیانیه رسمی خلاصه کرد؟ کنار گذاشته شدن نوید محمدزاده از پروژه «آرش»، بیش از آنکه یک تصمیم مدیریتی ساده به نظر برسد، مانند پرده آخر نمایشی است که فصلهای پیشین آن، سالهاست روی صحنه شبکههای اجتماعی و رسانهها اجرا میشود. نمایشی درباره مرز میان هنر، شخصیت و حاشیه.
پرچمی که دوباره برافراشته شد
آخرین حاشیه، مانند بسیاری از حواشی زندگی محمدزاده، از یک قاب عکس در فضای مجازی شروع شد. او تصویری از خود با لباسی منقش به پرچم فلسطین منتشر کرد. در کشوری که موضعگیریهای سیاسی، بهویژه در مورد مناقشه اسرائیل و فلسطین، همواره حساسیتبرانگیز بوده، این اقدام نمیتوانست بیصدا بماند. واکنشها سریع و دوقطبی بود. گروهی او را برای این شجاعت ستودند و گروهی دیگر، این حرکت را نمایشی و فرصتطلبانه خواندند. اما محمدزاده عقبنشینی نکرد. او با انتشار فیلمی موضع خود را محکمتر کرد:
«از اسرائیل بدم میاد.» و ادامه داد که این نگاهی تازه نیست و اسطورههای زندگیاش همواره حامی فلسطین بودهاند. این شفافیت، اگرچه برای طرفدارانش تحسینبرانگیز بود، اما زنگ خطری را برای پروژههایی که او در آنها حضور داشت به صدا درآورد. بیانیه پروژه «آرش» که تاکید میکند این تصمیم ارتباطی با موضعگیری او ندارد خود گواهی بر این است که این «حاشیه» آنقدر پررنگ بوده که نیاز به شفافسازی رسمی داشته است. شاید دلیل قطع همکاری، مستقیما حمایت از فلسطین نبوده، اما آیا میتوان این واقعیت را نادیده گرفت که محمدزاده به بازیگری تبدیل شده که هر حرکتش، یک پروژه را در معرض تفسیرها قرار میدهد؟
سکوت مقابل «ای ایران» …
