15 شهریور، زادروز عبدالجبار کاکایی شاعری که معلم ماند

هفت صبح|  شاعر ممکن است سال‌ها در حافظه ما زندگی کند، بی‌آنکه بدانیم صاحب آن کلمات کیست. مصرعی را زمزمه کرده‌ایم، ترانه‌ای را بارها شنیده‌ایم، تکه‌ای از آن جایی میان عاشقی‌ها و دلگیری‌هایمان مانده و خیلی دیرتر فهمیده‌ایم مردی پشت آن کلمات ایستاده که نامش عبدالجبار کاکایی است. کاکایی برای نسل ما همین‌گونه وارد شد، نه با معرفی رسمی، نه با شناسنامه ادبی و فهرست کتاب‌ها. با ترانه آمد.

با کلماتی که خواننده دیگری به آنها صدا می‌داد، اما جنسشان لو می‌داد پشت این ترانه شاعری ایستاده که ادبیات را جدی گرفته است. او برای ما فقط ترانه‌سرا نبود. صدایی بود که ثابت می‌کرد ترانه می‌تواند مردمی باشد و سبک نشود، می‌تواند شنیده شود و دم‌دستی نباشد، می‌تواند وارد خانه‌های فراوان شود و هنوز چیزی از آبروی شعر با خودش داشته باشد.

  …