دانیال امینی / در شرایطی که هزینههای ضروری زندگی با سرعت افزایش پیدا کرده و درآمد خانوارها متناسب با رشد هزینهها افزایش نیافته است، طبیعی است که کالاهای غیرضروری زودتر از سایر اقلام از سبد مصرفی کنار گذاشته شوند. وقتی خانواده برای اجاره خانه، خوراک، درمان، آموزش، حملونقل و قبوض با فشار مالی مواجه است، خرید یک کیک یا جعبه شیرینی دیگر در اولویت قرار نمیگیرد. این مسئله از یک منظر، موضوعی مربوط به صنعت شیرینی و قنادی است، اما از منظری عمیقتر، نشانهای از تغییر الگوی مصرف جامعه و کاهش قدرت خرید مردم است.کیک و شیرینی در اقتصاد خانوار در گروه کالاهایی قرار میگیرند که امکان حذف یا کاهش مصرف آنها وجود دارد. خانوادهای که توان خرید گوشت را ندارد، نمیتواند آن را به سادگی از برنامه غذایی حذف کند؛ اما میتواند خرید شیرینی برای مهمانی را محدود کند، به جای کیک بزرگ یک کیک کوچکتر بخرد یا اساساً تهیه آن را به مناسبتهای خاص موکول کند. همین رفتار به مرور باعث کاهش تقاضا در بازار شیرینی و افزایش فشار بر واحدهای تولیدی و صنفی این بخش میشود.
وقتی شیرینی به کالای لوکس نزدیک میشود …
