دانیال امینی / مسئله احتکار در اقتصاد ایران، بهویژه در دورههایی که کشور با تورم بالا، نوسانات ارزی، محدودیت واردات، تحریم و نااطمینانی نسبت به آینده مواجه است، حساسیت بیشتری پیدا میکند. فعال اقتصادی ممکن است به دلیل نگرانی از افزایش قیمت، کالا را نگه دارد؛ اما زمانی که این رفتار از مرز نگهداری متعارف موجودی عبور کند و با هدف ایجاد کمبود و افزایش قیمت صورت گیرد، آثار آن دیگر صرفاً یک تصمیم تجاری نیست، بلکه میتواند به یک مسئله اقتصادی و اجتماعی تبدیل شود. در چنین شرایطی، ضعف نظارت یا کندی برخورد با متخلفان نیز میتواند انگیزه احتکار را افزایش دهد. اگر محتکر احساس کند احتمال شناسایی پایین است یا مجازات متناسب با سود حاصل از احتکار نیست، طبیعی است که ریسک این رفتار برای او کاهش پیدا کند. نتیجه چنین وضعیتی، بازاری است که در آن سود حاصل از نگهداری کالا افزایش مییابد و هزینه آن به مردم منتقل میشود.
احتکار چگونه بازار را از تعادل خارج میکند؟ …
