حسین جلیلی بال / بر اساس ارقام مطرحشده، تولید گاز قابل تزریق به شبکه از حدود ۲۴۴ میلیارد مترمکعب در سال گذشته به ۱۸۹ میلیارد مترمکعب کاهش یافته است؛ کاهشی که آسیب به چهار پالایشگاه گازی نیز در آن نقش داشته است. در مقابل، میزان تقاضا حدود ۳۰۰ میلیارد مترمکعب برآورد میشود. به این ترتیب، شبکه با شکافی در حدود ۱۰۰ میلیارد مترمکعب روبهرو است؛ شکافی که نمیتوان آن را صرفاً یک اختلاف آماری دانست، بلکه پیامد مستقیم آن در خطوط تولید کارخانهها، پالایشگاهها، پتروشیمیها، فولاد، سیمان و دیگر صنایع انرژیبر دیده خواهد شد.وقتی عرضه انرژی کمتر از تقاضا باشد، شبکه توزیع ناچار به اولویتبندی مصرف میشود. در این شرایط معمولاً بخش خانگی به دلیل حساسیت اجتماعی و ضرورت تأمین گرمایش در اولویت قرار میگیرد و صنایع باید بخشی از هزینه ناترازی را بپردازند. این همان نقطهای است که مسئله انرژی از یک موضوع فنی به یک بحران اقتصادی تبدیل میشود.
گاز کم؛ تولید کمتر، هزینه بیشتر …
