امیر خسروی؛ تحلیلگر و پژوهشگر مالیه عمومی و حکمرانی مالی انحلال یک شرکت باید آغاز یک فرآیند روشن برای پایان تعهدات، تعیین تکلیف داراییها و بدهیها و خروج منظم یک شخصیت حقوقی از اقتصاد باشد؛ اما در بخشی از شرکتهای دولتی و عمومی، «انحلال» عملاً به پایان فعالیت منجر نشده و شرکت برای سالها در وضعیت بلاتکلیف «در حال تصفیه» باقی میماند.
نتیجه، نهتنها استمرار هزینههای اداری و حقوقی، بلکه قفلشدن داراییها، انباشت تعهدات و دشوارتر شدن پاسخگویی است.
مسئله، بنابراین صرفاً «تعداد شرکتهای زیانده» نیست؛ مسئله، کیفیت حکمرانی مرحله خروج دولت از بنگاهداری است. مطالب پیشنهادی آسیب شناسی شرکتهای دولتی فعال در صنعت هستهای کشور ۱۴۰۱/۱۲/۲۱ پورمحمدی: بودجه عمرانی ۴۰ درصد افزایش یافت ۱۴۰۳/۰۸/۰۱
1) تکلیف قانونی که اجرا نشد …
