میانکاله و ضرورت تغییر استراتژی حفاظتی
تجربه حریقهای متعدد در پناهگاه حیاتوحش و ذخیرهگاه زیستکره میانکاله در ماههای اخیر، ضرورت بازنگری در مدلهای حفاظتی را بیش از پیش نمایان کرده است. مسئولان محیطزیست بهشهر با درک این واقعیت که حفاظت فیزیکی صرف با تکیه بر نیروهای اداری برای چنین پهنه وسیعی کافی نیست، مسیر جدیدی را با محوریت جوامع محلی در پیش گرفتهاند.
در نخستین گام، نشستهای تخصصی و چهرهبهچهره با دامداران این منطقه آغاز شده است تا ضمن شنیدن دغدغههای معیشتی این گروه، از دانش بومی و حضور مستمر آنان بهعنوان «دیدهبانان حریق» استفاده شود. تقویت نقش جوامع محلی در مدیریت پایدار
رئیس اداره حفاظت محیطزیست شهرستان بهشهر با تأکید بر اینکه دامداران از مهمترین گروههای ذینفع در میانکاله هستند، اظهار کرد: «حضور مستمر این افراد در عرصه، ظرفیتی بینظیر برای پایش منطقه است. هدف ما تبدیل این ارتباط از تعاملات موردی به یک همکاری ساختارمند و سازمانیافته است تا فرآیند اطلاعرسانی حریق و مدیریت بحران در کمترین زمان ممکن انجام شود.» حفاظت مشارکتی؛ راهکاری برای توسعه پایدار
این رویکرد که بر پایه «توسعه پایدار» و جلب اعتماد جوامع بومی بنا شده، به دنبال دستیابی به سه هدف اصلی است: پیشگیری و دیدهبانی: بهرهگیری از دامداران برای شناسایی زودهنگام کانونهای دود و آتش. مدیریت تعارضات: ایجاد فضای گفتوگو برای کاهش تنش میان معیشت دامداران و حفاظت از حیاتوحش. مسئولیتپذیری مشترک: نهادینهسازی این باور که حفاظت از میانکاله، ضامن بقای معیشت خودِ ساکنان محلی است.
بر اساس برنامهریزیهای انجامشده، این نشستها تا دیدار با تمامی بهرهبرداران و دامداران فعال در میانکاله ادامه خواهد داشت. نتایج این همافزایی میتواند نقشه راهی برای مدیریت بحرانهای زیستمحیطی در سایر مناطق حفاظتشده کشور نیز باشد. …
