گردشگری عشایری در سالهای اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. این نوع گردشگری چه نقشی میتواند در اقتصاد جامعه عشایری داشته باشد؟
فلسفه وجودی گردشگری این است که فرد به سفر برود، تجربهای به دست بیاورد، جاذبههایی را ببیند که پیش از آن ندیده است، غذاها و آیینهای یک جامعه را تجربه کند و در نهایت، خاطره و سوغات آن سفر را با خود ببرد. جامعه عشایری تقریباً همه این ظرفیتها را یکجا دارد؛ آیینهای شادی و سوگواری، گویش، موسیقی، هنر، صنایع دستی، غذا، پوشش، جغرافیای خاص و شیوه زندگی متفاوت. بنابراین، جامعه عشایری ظرفیت بکری برای گردشگری دارد. بدون اینکه بخواهیم سالها منتظر ساخت زیرساختهای عظیم گردشگری بمانیم، میتوانیم گردشگر را به دل زندگی عشایری ببریم؛ داخل چادر عشایری، در کنار آیینها، غذاها، موسیقی، فرهنگ، دام و طبیعت. این تجربه برای گردشگر داخلی و حتی خارجی جذاب است. …
