خرس را غافلگیر نکنیم
یکی از مهمترین اصول در مناطق خرسخیز، خبر دادن از حضور خودمان است. وقتی وارد جنگل انبوه، دره، بوتهزار یا مسیرهای کمدید میشویم، صحبت کردن با همراهان میتواند به خرس فرصت بدهد زودتر متوجه ما شود و مسیرش را عوض کند. پیچهای کور، کنار رودخانه، مسیرهای پوشیده از بوته و جاهایی که دید محدود است، حساسترند. در چنین نقاطی، صدای انسانی آرام و طبیعی کمک میکند حیوان ناگهان چند متر آنطرفتر با انسان روبهرو نشود.
گوش سپردن به هدفون هنگام عبور از چنین مسیرهایی هم انتخاب مناسبی نیست. باید بتوان صدای حرکت، شکستن شاخه، زنگوله دام یا صدای حیوانات را شنید.
غذا را بهانه آشنایی نکنیم
یکی از بدترین اتفاقها برای خرس این است که به غذای انسان عادت کند. یک بار پیدا کردن زباله غذایی در کنار چادر میتواند برای حیوان یادگیری بزرگی باشد. پس از آن، ممکن است دوباره همان مسیر را امتحان کند و فاصلهاش با آدمها کمتر شود. …
