در میان گنجینه های گران بهای ادعیه ی مأثور از اهل بیت عصمت و طهارت (ع)، دعای علقمه جایگاهی ویژه و بی بدیل دارد. این دعای بلند و پرمحتوا که به امام صادق (ع) منسوب است، نه تنها وسیله ای برای ارتباط معنوی با سالار شهیدان، امام حسین (ع) از راه دور محسوب می شود، بلکه سرشار از اسرار توحیدی، عشق به اهل بیت و تجدید پیمان با آرمان های عاشورایی است.
بسیاری از مؤمنان که توفیق حضور در کربلای معلی را ندارند، با خواندن زیارت عاشورا و به دنبال آن دعای علقمه، خود را در جمع زائران قمر بنی هاشم و اباعبدالله الحسین (ع) می یابند. اما پرسش اصلی این است که ثواب دعای علقمه چیست و چرا این دعا تا این اندازه مورد سفارش اولیای الهی قرار گرفته است؟ در این مقاله به بررسی ابعاد مختلف این دعای شریف، سند، آداب، و فضیلت دعای علقمه می پردازیم تا دریچه ای تازه به سوی این گنجینه ی معرفت بگشاییم. دعای علقمه چیست و چرا به این نام خوانده می شود؟
دعای علقمه، دعایی است که در کتاب ارزشمند «مفاتیح الجنان» و نیز در بسیاری از کتب ادعیه مانند «اقبال الاعمال» سید بن طاووس و «مصباح کفعمی» نقل شده است. این دعا به نام علقمه بن محمد الحضرمی، از یاران وفادار و مورد اعتماد امام جعفر صادق (ع) نام گذاری شده است. علقمه از امام صادق (ع) پرسید: «چگونه می توانم از راه دور، امام حسین (ع) را زیارت کنم و به ایشان سلام برسانم؟» امام (ع) در پاسخ، این دعای پرفیض را به او آموختند و او را راهنمایی کردند که ابتدا غسل کند، به صحرا برود، دو رکعت نماز به جای آورد و سپس رو به قبله، این دعا را بخواند.
اهمیت این دعا به حدی است که در روایات آمده، امام صادق (ع) پس از تعلیم این دعا به علقمه، او را به فضیلت عظیم آن آگاه ساختند و فرمودند: «اگر مردم می دانستند این دعا چه ثوابی دارد، هرگز آن را ترک نمی کردند.» این سخن نشان دهنده ی جایگاه رفیع دعای علقمه در نظام معنوی شیعه است. سند و اعتبار دعای علقمه …
