به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ؛ پلاک خودرو، اگرچه در نگاه نخست تنها یک قطعه فلز یا پلاستیک با ترکیبی از اعداد و حروف به نظر میرسد، اما در واقع ابزاری ضروری برای شناسایی، ردیابی و سازماندهی وسایل نقلیه در سراسر جهان است . تاریخچه این شناسهها، روایتی از تکامل تدریجی از یک الزام محلی تا یک سیستم استاندارد جهانی را نشان میدهد. در ادامه، سیر تحول پلاک خودرو را در جهان و سپس در ایران بررسی میکنیم.
تولد پلاک خودرو در جهان
استفاده از پلاک برای شناسایی وسایل نقلیه، پیش از آنکه خودروی موتوری به وجود آید، برای کالسکههای اسبی در ایالت ویکتوریا کانادا در سال ۱۸۸۴ آغاز شد . با این حال، نخستین استفاده از پلاک بر روی خودروهای موتوری در ۱۴ اوت سال ۱۸۹۳ میلادی در فرانسه رقم خورد، جایی که دولت این کشور، خودروهای پلیس پاریس را به پلاک مجهز کرد .
این اقدام، سرآغاز جهانی برای شناسایی خودروها بود. در ادامه، آلمان در سال ۱۸۹۶ و هلند در سال ۱۸۹۸ قوانینی برای الزام نصب پلاک بر روی خودروها وضع کردند. هلند را نخستین کشوری میدانند که این سیاست را بهصورت ملی اجرایی کرد . در آمریکا ، نیویورک از سال ۱۹۰۱ نصب پلاک را اجباری کرد، اما در ابتدا هیچ نهاد رسمیای پلاک تولید نمیکرد و مالکان شخصاً موظف به ساخت آن بودند. این وضعیت تا سال ۱۹۰۳ ادامه یافت که ایالت ماساچوست نخستین پلاکهای یکسان از جنس آهن را به مالکان ارائه کرد .
در دهههای بعد، پلاکها دستخوش تغییرات فراوانی شدند. در سال ۱۹۵۶، اندازه استاندارد پلاکها در آمریکا به ۳۰×۱۵ سانتیمتر تعیین شد و پلاکهای اروپایی نیز به ابعاد ۵۲×۱۱.۵ سانتیمتر استاندارد شدند . امروزه در بسیاری از کشورها، فناوریهای نوین مانند چیپهای شناسایی RFID (شناسایی با امواج رادیویی) برای ذخیره اطلاعات خودرو و مالک آن در پلاک تعبیه میشود . تاریخچه پلاک خودرو در ایران آغاز شمارهگذاری در ایران
گفته میشود که نخستین اقدام برای شمارهگذاری در ایران، به دوره صدارت وثوقالدوله در سال ۱۲۹۸ خورشیدی بازمیگردد که به درشکهها و گاریها پلاکهایی چسبانده شد . با این حال، ثبت رسمی پلاک برای خودروهای موتوری به سال ۱۳۰۵ خورشیدی ، همزمان با ورود نخستین خودروها به کشور، برمیگردد . …
