تابناک نوشت: از تازهترین کمدیهای اکران سینما فیلمیست که عنوانش یادآور یک دیکتاتور فرانسوی است و خط داستانی کمترین ربط را به عنوان دارد و بعد به بهانه یک تابلوی نقاشی، تابلوی ممنوعه و خط قرمزی را با چسباندن کاغذ روی بخشهای اروتیک در برابر مخاطب قرار میدهد!
به این هم بسنده نمیکند و در نماهایی نیروهای امنیتی را ساده لوح تصویر میکند که گول دو دزد حرفهای را میخورند. این نوع داستانپردازی چطور از چشم اداره نظارت دور مانده؟
از آن طرف تصویری از زندگی لاکچری دزدان در زندان نشان میدهد که انگار در پنت هاوس ساکناند و با داشتن دستگاه پوز، میتوانند همه چیز را در اختیار داشته باشند. گرچه در نتیجهگیری فیلم میخواهد همه چیز را کاور کند و نشان دهد که همچنان نیروهای انتظامی بر اتفاقات سوارند اما اصل بر چه مبنایی پیش رفته؟
طنزپردازی و شوخی با موقعیتها عاملیست درجهت جلب مخاطب اما ای کاش در شورا و همان زمان بررسی فیلمنامه، سناریستهایی باشند که فیلمنامههای طنز را قوام دهند در جهت بهتر شدن و نه فقط حذف چند دیالوگ دو پهلو. …
