قیچی سرشاخه زن، که خیلیها بهاش لاپِر (Lopper) هم میگویند، در واقع نسخه بزرگتر و قویتر همان قیچی باغبانی دستی است. دستههای بلند دارد، تیغههای سنگینتر، و بهلطف اهرم بلندتری که دستهها ایجاد میکنند، میتواند شاخههایی با قطر تقریبی ۲ تا ۵ سانتیمتر را بدون دردسر ببرد. عدد دقیق بستگی به مدل و جنس شاخه دارد؛ شاخه تازه و آبدار درخت انار با شاخه خشک و چوبی زردآلو فرق زمین تا آسمان دارد. چرا اصلاً به این ابزار نیاز پیدا میکنید؟
بگذارید یک سناریوی واقعی بگویم. پاییز گذشته میخواستم شاخههای اضافی درخت انار باغچه را بزنم. قیچی دستی برای شاخههای نازک عالی بود، ولی به محض رسیدن به شاخههای اصلیتر که قطرشان از انگشت شست بیشتر میشد، تیغه قیچی لیز میخورد و عملاً فقط پوست شاخه را زخمی میکرد. زخمی کردن شاخه هم خودش داستانی دارد: محل برش نامنظم میشود، دیرتر ترمیم میشود و راه ورود آفات و قارچ باز میماند. یک قیچی سرشاخه زن خوب، برش تمیز و یکضرب میزند و این یعنی سلامت بیشتر درخت. …













