احمد زیدآبادی در یادداشتی تحت عنوان «چه دردناک و غمانگیز است!» در کانال تلگرامی خود نوشت: «این روزها در مورد هر مسئلهای که قصد نوشتن میکنم به یاد میآورم که آنچه دربارهی آن مسئله به ذهنم میرسد، در سالهای قبل نه یک بار و دو بار که بارها در بارهاش نوشتهام!
دو سال پیش، هنگامی که جنگ به جان لبنان افتاد، در همین کانال در یادداشتی با عنوان «در انتظار گودو؟» نوشتم:
"هر چه در اظهارات مقامهای رسمی کشور دقت میکنم، در برابر جنگی که چون آتش بر خرمن لبنان افتاده است، هیچ برنامه و استراتژی روشنی نمیبینم. نه طرح روشنی برای آتشبس و نه چشماندازی برای تداوم جنگ. پنداری در انتظار نشستهاند تا ببینند چه میشود! مهمترین ابتکار آنان، سفر به بیروت است! این سفرها از نظر تبلیغاتی چیز بدی نیست، اما کدام گره را از کار مردم مصیبتزدۀ لبنان باز میکند؟ …
