تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن روز یکشنبه (۳۰ آگوست) با موشک فالکون هوی اسپیسایکس به آسمان پرتاب شد. ستاره شناسان از پرتاب رومن بسیار هیجان زده هستند، زیرا انتظار میرود هزاران سیاره فراخورشیدی جدید را کشف کند و در کنار دستاوردهای دیگر، به بررسی انرژی تاریک و ماده تاریک مرموز نیز کمک کند. به نقل از اسپیس، با این حال، چنین کار علمی چند ماه دیگر انجام خواهد شد. در ادامه خلاصهای از مراحل بعدی تیم رومن آورده شده است.
یک سفر طولانی
اولین کار، رساندن رومن به مقصدش است. این تلسکوپ ۱۲.۷ متری در مدار زمین باقی نمیماند؛ بلکه به سمت نقطه لاگرانژ ۲ خورشید-زمین (L2) میرود که در فاصله حدود ۱.۵ میلیون کیلومتری از سیاره ما و در جهت مریخ قرار دارد.
دلایل متعددی برای هدف قرار دادن نقطه لاگرانژ وجود دارد که میزبان تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا (JWST) و کاوشگر اقلیدس اروپا نیز هست.
مقامات ناسا در توضیحی نوشتند: در این مکان ویژه در فضا، نیروهای گرانشی با کمترین کمک، اجسام را در مدارهای ثابت نگه میدارند.
آنها افزودند: شکل بُشکهای رومن به جلوگیری از نور ناخواسته از خورشید، زمین و ماه کمک میکند و موقعیت دوردست فضاپیما به خنک ماندن ابزارها کمک میکند. پایداری حرارتی یک رصدخانه در نقطه لاگرانژ ۲، در بسیاری از دادههایی که رومن جمعآوری خواهد کرد، ۱۰ برابر بهتر از هابل خواهد بود و نگران برخورد رومن و جیمز وب نباشید؛ اگرچه آدرس کیهانی آنها یکسان خواهد بود، اما در واقع بخش مشابهی از فضا را با هم اشغال نخواهند کرد.
ناسا در یک مقاله دیگر نوشت: مانند وب، رومن یک مدار بزرگ را در اطراف نقطه واقعی لاگرانژ ۲ که بسیار بزرگتر از مدار ماه به دور زمین است، ردیابی خواهد کرد و این دو به راحتی از هم دور نگه داشته میشوند.
حدود ۳۰ روز طول خواهد کشید تا رومن به نقطه لاگرانژ ۲ پرواز کند و در مدار حلقهای خود در آنجا مستقر شود. سپس دور جدیدی از کار برای گروه رومن آغاز خواهد شد.
بررسی رومن
این پروژه در حال «راهاندازی» است و محققان اطمینان حاصل میکنند از اینکه تمام سیستمها و زیرسیستمهای رومن و همچنین تجهیزات علمی آن که شامل ابزار میدان وسیع (WFI) و ابزار کروناگراف (CGI) میشود، به درستی کار میکنند. …
