فعالان حوزه حمایت از قربانیان اسید تأکید دارند جامعه تصور میکند علت اسیدپاشی به مسائل ناموسی برمیگردد، اما دلایل اسیدپاشی بسیار متنوعتر از این است. با این حال، در روایت بیشتر قربانیان، آنها از برچسبزنیهای مکرر جامعه میگویند؛ از اینکه سؤال همیشگی از آنها این است: «چه کار کردی که این بلا سرت آمد؟». این در حالی است که در بسیاری از این پروندهها، اسیدپاشی به دلایلی مانند خشم و جنون آنی، حسادت یا ناتوانی در حل اختلافات اتفاق افتاده است.
این گزارش زندگی آدمهایی را روایت میکند که در چند لحظه دگرگون شده؛ زنان و مردانی که پس از اسیدپاشی، با طردشدن از سوی جامعه، از دست دادن شغل و خانهنشینی مواجه شدهاند و در مواردی، عاملان این اتفاق هم مجازاتی متناسب با آسیبی که به زندگی آنها وارد کردهاند، تجربه نکردهاند. در همین وضعیت است که با یک جستوجوی ساده در رسانهها، مشخص میشد فقط در یک ماه اخیر، سه مورد اسیدپاشی خبرساز شده است.
دیگر نتوانستم معلم باشم …
