مهار تکانشگری یا همان توانایی مهار یک واکنش غریزی و فوری به نفع رفتاری هدفمندتر و کارآمدتر، یکی از ارکان اساسی در فرآیند تصمیمگیری و انعطافپذیری شناختی به شمار میرود. این ویژگی هوشمندانه به موجود زنده اجازه میدهد که به جای تسلیم شدن در برابر تمایلات زودهنگام و بیفایده، مسیرهای منطقیتری را برای حل مسائل روزمره در پیش بگیرد.
تا پیش از این، وجود چنین قابلیتی در میان گونههای متعددی از پرندگان و پستانداران مختلف از طریق آزمونهای موسوم به «مسیر فرعی» به اثبات رسیده بود؛ آزمونهایی که در آنها حیوان باید مسیر مستقیم اما مسدود را نادیده گرفته و راهی غیرمستقیم را برای دستیابی به پاداش برگزیند.
شناخت نحوه تصمیمگیری و درک سازوکارهای ذهنی حیوانات بزرگجثه ضرورت بسیار زیادی دارد، زیرا به ما کمک میکند بفهمیم این موجودات چگونه با چالشهای محیط زندگی خود دستوپنجه نرم میکنند. …


![[احمد شعبانی] خانهای ماندگار برای علم](/news/u/2026-09-13/ettelaat-6qxjt.jpg)










