جواد امام نوشت: ایران در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر خود قرار دارد؛ مقطعی که بیش از هر زمان دیگری به گفتوگوی ملی، عقلانیت سیاسی، اعتماد عمومی و پرهیز از دوگانهسازیهای کاذب نیازمند است. در چنین شرایطی، تبدیل هر سخن درباره مذاکره، صلح یا مراجعه به نظر مردم به اتهام «تسلیم» و «خیانت» نهتنها کمکی به تقویت منافع ملی نمیکند بلکه میتواند، شکافهای اجتماعی را عمیقتر و سرمایه اجتماعی کشور را فرسودهتر کند.
یادداشت اخیر حسین شریعتمداری نمونهای از همین رویکرد است؛ جایی که سخنان حسن روحانی و سیدمحمد خاتمی درباره جنگ و صلح، بهجای آنکه با استدلال و نقد سیاسی پاسخ داده شود، در معرض برچسبگذاری سیاسی و امنیتی قرار گرفته است.
مسئله اما روشنتر از آن است که با برچسب حل شود: دفاع از کشور الزاماً به معنای ادامه نامحدود جنگ نیست؛ همانگونه که مذاکره و صلح نیز الزاماً به معنای تسلیم نیست. دفاع برای حفظ ایران است، نه تبدیل جنگ به هدف …
