فرض کنید بتوانیم همهچیز را از جهان حذف کنیم؛ اول انسانها، زمین و خورشید، بعد همه ستارهها و کهکشانها، سپس تکتک اتمها، ذرات و حتی نور. شاید فکر کنید با حذف همه چیز، درنهایت به هیچ و فضایی کاملاً خالی و تاریک میرسیم. اما حتی در این حالت نیز هنوز فضا وجود دارد، زمان میگذرد و قوانین فیزیک و میدانهای کوانتومی برقرارند.
حالا فرض کنیم خود فضا، زمان، ماده، انرژی و حتی قوانین فیزیک را نیز حذف کنیم. در این صورت دیگر نه جایی وجود دارد، نه زمانی، نه ذرهای و نه قانونی که مشخص کند چه اتفاقی میتواند رخ دهد. آیا این همان هیچ مطلق است؟
اگر چنین وضعیتی ممکن باشد، یک سؤال مهم پیش میآید: چرا بهجای هیچ، اصلاً چیزی وجود دارد؟ این مسئله یکی از بنیادیترین پرسشها درباره وجود است. فیزیک امروز میتواند تاریخ جهان را تا میلیاردها سال قبل بررسی کند، اما وقتی میپرسیم «چرا اصلاً چیزی وجود دارد؟»، دیگر پاسخ فقط در حوزه فیزیک نیست و وارد بحثهای فلسفی میشویم. هیچ آنقدرها هم خالی نیست …
