به اندازه کافی پیرامون ضررهای تکرار بازی با یک حریف، نوشتهایم. اینکه ترس حریف از شما ریخته و به اصطلاح فوتبالیها برابرتان شیر میشوند و به سایر رقبا نیز راه بردن شما را نشان داده و به همان اندازه که روحیه و اعتماد به نفس شما به واسطه نتایج قبلی بالا بوده، با ناکامی حالا شما در موضع ضعف قرار میگیرید و حریفان بالا میآیند. یعنی شکست دوجانبه هم در مسائل فنی و هم روحی روانی که گاه به مراتب از آمادگی جسمی و نکات تاکتیکی ارزش بیشتری دارد.
ازبکستان بهترین مثال برای این اتفاق است. کشوری که حالا دیگر افتخار نمیدهد در تاشکند و با حمایت حداکثری هوادارانش با ما بازی کند -در شهر فرقانه بدون ستارههای حاضر در لیگ برتر ما که شناخت بیشتری نسبت به بازیکنانمان دارند- میآید و به راحتی آب خوردن ما را میبرد! شکستی سراسر در همه چیز برای ما و بردی سراسر در همه چیز ، برای آنها که حتی به صنعت گردشگری و معرفی شهرهای خود نیز از این طریق کمک میکنند! …
