تهران بیش از آنکه به خودروهای بیشتر نیاز داشته باشد، به روشهای متنوعتر برای جابهجایی نیاز دارد. شهروندی که برای طی کردن دو یا سه کیلومتر خودرو خود را روشن میکند، نباید همان انتخابی را داشته باشد که فردی برای یک سفر طولانی درونشهری دارد. این تفاوت ساده، میتواند مبنای بازطراحی سیاست حملونقل پایتخت قرار گیرد.
همه سفرها با خودرو انجام نمیشود
یکی از خطاهای تاریخی در حملونقل شهری ایران، نگاه یکسان به تمام سفرهاست. در این نگاه، خودرو برای سفر کوتاه، متوسط و طولانی تقریبا یک وسیله واحد است؛ درحالی که هر نوع سفر باید وسیله مناسب خود را داشته باشد.
برای سفرهای کوتاه، پیادهروی و دوچرخه میتوانند انتخاب باشند. برای مسیرهای کمی طولانیتر، اسکوتر و موتورسیکلت برقی ظرفیت بالایی دارند. در سفرهای پرتعداد و طولانی نیز مترو و اتوبوس باید نقش اصلی را ایفا کنند.
خودرو شخصی نیز همچنان جایگاه خود را خواهد داشت؛ اما نباید نخستین و تنها پاسخ به نیاز جابهجایی شهروندان باشد. …
