دلبستگی حاکمیت به چین با چاشنی وابستگی؛ مسیر یکطرفه خودرو به سمت شرقخودروسازی ایران و چین
چین قدرت نخست خودروسازی جهان است، اما رابطه خودرویی ایران با پکن به شراکت واقعی و انتقال فناوری نرسید و در مونتاژ، تأمین یکطرفه قطعه و وابستگی صنعتی ماند.
مسئله چین نیست؛ مسئله رابطهای است که ایران با چین ساخته است. چین در یازده ماه نخست سال ۲۰۲۵ بیش از ۳۱ میلیون خودرو تولید کرد و صادراتش از ۶.۳ میلیون دستگاه گذشت. حتی آمریکا با وجود رقابت سیاسی و تجاری شدید، در همان سال نزدیک به ۴۹۵ میلیارد دلار مبادله کالا و خدمات با چین داشت. نادیدهگرفتن چنین قدرتی حماقت است، اما سپردن یک صنعت به تنها مسیر موجود را هم نمیتوان شراکت نامید.
مسیر اضطراری که دائمی شد
با شدتگرفتن تحریمها، شرکای غربی ایران رفتند و خودروسازان داخلی برای روشن نگهداشتن خطوط تولید به چین رو آوردند. شرکتهای خصوصی نیز میان همکاری با چینیها و تعطیلی کارخانه، انتخاب چندانی نداشتند. اصل این تصمیم قابل فهم بود؛ خطا از جایی آغاز شد که راه اضطراری به سیاست صنعتی دائمی تبدیل شد. …
