سالیوان: در جنگ علیه ایران گیر افتاده‌ایم

سیروس حاجی‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: پرسش اصلی درباره توافق مکه این نیست که آیا «ناتوی خاورمیانه» یا «ناتوی اسلامی» متولد شده است...

ایلیا روبانیس می نویسد: در سطح نظری و به‌صورت غیررسمی، دیپلمات‌ها استدلالی از نظر فناورانه بی‌طرف و هماهنگ با سیاست خارجی چندوجهی ایروان مطرح می‌کنند...

فشار آمریکا برای قطع روابط آسیای مرکزی با تهران، بیش از آنکه ایران را منزوی کند، کشورهای منطقه را در برابر یک انتخاب ژئوپلیتیکی دشوار قرار می‌دهد.

اوایل ماه مارس، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا گفت که ایالات متحده جنگ علیه ایران را «برده» است اما هنوز باید «کار را تمام کند». ماه‌ها بعد، در حالی که درگیری در سراسر منطقه تشدید می‌شود و دیپلماسی متوقف شده است، آن «کار» همچنان ناتمام مانده و پایانی در افق دیده نمی‌شود.

اکوایران: در دل این بی‌ثباتی، فرصتی برای شکل دادن به آینده وجود دارد. اگرچه آشفتگی ناشی از بی‌تعادلی چالش‌برانگیز است، همین ناپایداری به بازیگران اجازه می‌دهد امکانات جدیدی ایجاد کنند و نظم آینده را تعریف کنند.

پس از تصرف موخا، حوثی‌ها در یک عملیات هماهنگ و سریع، جزیره میون (پریم) را که در وسط تنگه باب‌المندب قرار دارد و آن را به دو مسیر کشتیرانی تقسیم می‌کند، به تصرف خود درآوردند . این جزیره کوچک اما استراتژیک، به دلیل موقعیت جغرافیایی منحصر به فرد خود، به حوثی‌ها این امکان را می‌دهد که ترافیک دریایی در تنگه را به طور کامل تحت نظارت و کنترل خود قرار دهند .