این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
مریم شهبازی، گروه کتاب/ احمد آرام در این گفتوگو از تجربهای میگوید که در آن، سینما و تئاتر به او یاد دادهاند برای «درد» و «تراژدی»، میزانس و زبان مناسب پیدا کند. او که معتقد به وجود شباهتها و پیوندی عمیق میان باورهای بومی و فولکور ساکنان بنادر جهان است، تأکید دارد ادبیات واقعی آن است که از زخمهای انسانی سخن بگوید؛ زخمهایی که فارغ از مرزهای جغرافیایی، یکرنگ هستند.
مجموعه داستان «خوکچه بادنما» را بیشتر جمعبندی تجربههای قبلیتان میدانید یا ورود به مرحلهای تازه از زندگی حرفهایتان؟ …
