زهرا کشوری، دبیر گروه زیستبوم / مسأله فقط کمبود امکانات نیست؛ مسأله اصلی، نبود یک ساختار منسجم برای پیوند دادن هنر، گردشگر، بخش خصوصی، رویداد، موزه، گالری و اقتصاد محلی است. به همین دلیل، آنچه امروز در بسیاری از موارد به نام گردشگری هنری شناخته میشود، بیشتر به «هنرگردی» شبیه است؛ یعنی دیدن یک اثر یا بازدید از یک موزه، بدون آنکه هنر انگیزه اصلی سفر و موتور اقتصادی مقصد باشد.
این همان نقطهای است که سخنان سه چهره حاضر در نشست گردشگری هنری در گالری ترانه باران به مناسبت هفته گردشگری، یعنی محبوبه کاظمی پژوهشگر حوزه گردشگری و توسعهگذار حراج تخصصی هنرهای ایرانی،
نورالله مرادی کارشناس و پژوهشگر رسانه و رضا دبیرینژاد رئیس موزه هنرهای معاصر تهران به یکدیگر میرسد: ایران با کمبود دارایی فرهنگی روبهرو نیست؛ مشکل در شیوه مدیریت، روایت، عرضه، شبکهسازی و تبدیل این داراییها به تجربهای زنده و قابلعرضه برای گردشگر است.
گردشگری هنری کار بخش خصوصی است، نه بخشنامه …
