نسل جدید ایران در زمان تأسیس جمهوری اسلامی کودک بوده و با اعتقاد به حق حکومت آن بزرگ شده بودند. این مردان برای رسیدن به قدرت نجنگیدند؛ آنها در درون نهادهای قدرت به بلوغ رسیدند. آنها ملیگرایان عملگرا و سرسختی هستند که با ارزیابی دقیق از تواناییها و آسیبپذیریهای ایران عمل میکنند.
آنها به نقاط ضعف ایران مکرراً و علناً نگاه میکنند و با آنها به عنوان مشکلاتی که باید حل شوند، برخورد میکنند. این غریزه، محرک تغییراتی بود که تهران بین دو جنگ ایجاد کرد.
پس از ترور و شهادت آیتالله خامنهای و ظهور رهبری جدید، تحول نسلی را تأیید و تسریع کرد و نهتنها فروپاشی نهادی مورد انتظار واشنگتن، بلکه برعکس آن را به بار آورد.
ترور رهبر ایران به جای تضعیف روحیه نظام، به نسل جدید رهبران جهت و هدف داد؛ این پیام همچنین بخش بزرگتری از جامعه ایران را به گرد پرچم ایران جمع کرد.
رفتار ایران در جنگ بعدی، رویکرد نسل جدید را منعکس میکرد. اما بین دو جنگ، هرج و مرج جای خود را به نظم و انضباط سازمانی و انعطافپذیری داد. …
