پیش از آنکه تیم ملی امید ایران در ناگویا به میدان برود و نسل جدید فوتبال ایران برای بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ در معرض یک آزمون تازه قرار بگیرد، بد نیست یک قدم به عقب برداریم؛ به جاکارتا، به نوامبر ۲۰۲۳ و به نسلی که آن روزها تصور میشد میتواند بخشی از آینده فوتبال ایران را بسازد. نسلی که در جام جهانی نوجوانان اندونزی نهتنها از گروهش صعود کرد، بلکه در یکی از بهیادماندنیترین بازیهای تاریخ فوتبال پایه ایران، برزیل را ۳بر۲ شکست داد.
حالا کمتر از سه سال بعد، وقتی فهرست تیم امید برای ناگویا را کنار فهرست همان تیم حسین عبدی میگذاریم، یک واقعیت نگرانکننده خودش را نشان میدهد؛ از آن نسل فقط چهار بازیکن باقی ماندهاند؛ کسری طاهری، اسماعیل قلیزاده، رضا غندیپور و امیرمحمد رزاقینیا. یعنی بخش بزرگی از بازیکنانی که قرار بود از مرحله نوجوانان به ردههای بالاتر منتقل شوند، در این مسیر گم شدهاند. …
