گروه ورزشی، سینا حسینی: جذابیت این مسابقه به اندازهای است که حتی کسانی که علاقه چندانی به فوتبال ندارند نیز در روز برگزاری دربی، بخشی از زمان خود را به تماشای این نبرد سنتی اختصاص میدهند؛ گویی دربی برای چند ساعت، فوتبال را از یک رشته ورزشی به یک «رویداد اجتماعی» تبدیل میکند.
استقلال و پرسپولیس در طول دهههای مختلف، هر یک بخشی از هویت هواداری جامعه شهری ایران را نمایندگی کردهاند. رنگ آبی و قرمز تنها رنگ پیراهن دو تیم نیست؛ بلکه برای میلیونها هوادار، این دو رنگ با خاطرات، هیجانات، پیروزیها، شکستها، کریخوانیها و حتی بخشی از خاطرات خانوادگی و اجتماعی آنها گره خورده است. بر این اساس دربی را نمیتوان صرفاً با معیارهای فنی فوتبال مورد ارزیابی قرار داد. این جدال مهیج عرصهای برای بروز احساسات جمعی، رقابت، همبستگی و تخلیه هیجانات اجتماعی نیز به شمار میرود.
به اعتقاد کارشناسان و صاحبنظران، ورزش یکی از مهمترین عرصههایی است که افراد در آن میتوانند هویت جمعی خود را به نمایش بگذارند. هواداری از یک تیم فوتبال، به فرد احساس تعلق میدهد؛ تعلقی که در بسیاری از مواقع از خانواده و دوستان گرفته تا محیط کار و فضای مجازی امتداد پیدا میکند. دربی، این احساس تعلق را به اوج میرساند. در روز مسابقه، میلیونها نفر که شاید در بسیاری از مسائل اجتماعی و اقتصادی دیدگاههای متفاوتی داشته باشند، در یک موضوع مشترک با یکدیگر همهویت میشوند؛ پیروزی تیم محبوبشان.
بر این اساس دربی را میتوان نوعی «آیین جمعی مدرن» توصیف کرد؛ رویدادی که در آن جامعه بخشی از هیجانات خود را در قالب رقابتی کنترلشده و دارای قواعد مشخص بروز میدهد. شادی پس از پیروزی، اندوه شکست، گفتوگوهای پس از مسابقه، کریخوانیها و بازتاب گسترده نتیجه در شبکههای اجتماعی، همگی بخشی از همین فرآیند هستند. …
