این پیام در شرایطی مطرح شده که «اسکات بسنت»، وزیر خزانهداری آمریکا با اجرای پرده تازهای از سیاست فشار اقتصادی علیه ایران تلاش دارد به «دونالد ترامپ»، رئیسجمهوری آمریکا ثابت کند آنچه از مسیر جنگ به دست نیامد، شاید از مسیر تحریم و فشار اقتصادی قابل دستیابی باشد؛ محاسبهای که البته در برابر کارنامه چند دهه اختلاف ایران و آمریکا و تجربه طولانی تحریمهای اقتصادی واشنگتن علیه تهران، چندان بینیاز از بازبینی نیست، چراکه تاریخ این تقابل نشان داده است تحریم میتواند هزینه ایجاد کند اما الزاماً به معنای تسلیم طرف مقابل یا تحقق خواستههای تحریمکننده نیست. اما اهمیت ماجرا دقیقاً از جایی بیشتر میشود که این فشار تازه، صرفاً در خلأ سیاسی اعمال نمیشود؛ چه آنکه «بسنت» در حالی تلاش میکند با تشدید فشار اقتصادی، ترامپ را به حفظ فاصله از تفاهم مشترک با ایران ترغیب کند که به اعتقاد بسیاری از تحلیلگران آمریکایی، ادامه مواجهه با تهران هزینههایی را متوجه واشنگتن کرده که دامنه آن به بازار انرژی، وضعیت مالی دولت آمریکا و حتی ذخایر استراتژیک نفت این کشور کشیده شده و این همان نقطهای است که قالیباف معتقد است «دنیا باید به تماشایش بنشیند».
پوشاندن واقعیت با لفاظیهای سیاسی …
