ایران آنلاین:
ایالات متحده از زمان به آباندازی ناو «یواساس میسوری» در سال ۱۹۴۴ نبردناو جدیدی وارد خدمت نکرده است. تحول فناوری نظامی، بهویژه گسترش هواپیماهای جنگی و موشکها، نقش نبردناوهای بزرگ را محدود کرده است. چنین شناورهایی به دلیل ابعاد و سطح مقطع زیاد، در برابر موشکهای بالستیک و کروز آسیبپذیرند و پیش از آنکه بتوانند از تمام تسلیحات خود استفاده کنند، ممکن است هدف قرار گیرند.
نبردناوها در جنگ جهانی دوم نیز بهتدریج جایگاه خود را به ناوهای هواپیمابر واگذار کردند و پس از آن عمدتاً در مأموریتهای بمباران ساحلی، بهخصوص علیه طرفهایی با توان محدود مقابله دریایی، مورد استفاده قرار گرفتند. در برابر کشورهایی مانند چین یا ایران که تعداد زیادی موشک بالستیک و کروز در اختیار دارند، یک ناو بزرگ و سنگین با خطرات متفاوتی روبهرو خواهد بود. از این منظر، مسئله اصلی فقط هزینه ساخت کشتی نیست، بلکه تناسب آن با محیط جنگ دریایی امروزی است. …












