از ابتدای این فصل فشارعجیبی روی مهدی تارتار و کادر فنی پرسپولیس وجود داشته که چرا از اوستون اورونوف تکنیکی در ترکیب اصلی استفاده نمیکنند یا خیلی کم به او میدان میدهند.
اورونوف در چهار دیدار برگزار شده از فصل تازه لیگ برتر در دو مسابقه اول و سوم مقابل شمسآذر و تراکتور روی نیمکت حضور داشت و اصلاً به میدان نرفت. او در بازی با استقلال خوزستان از دقیقه 63 و در دیدار مقابل ملوان از دقیقه 71 در سمت وینگر چپ به میدان رفت البته کاری از پیش نبرد.
در واقع این وینگر تکنیکی تنها در دو مسابقه خانگی سرخها که از قضا بازیهای راحتی از آب درآمدند؛ آن هم به عنوان گزینه جانشین به میدان رفته و این احتمال وجود دارد که دربی را هم از روی نیمکت شروع کند که منطقی است و مشخص نیست چرا فشار زیادی روی کادر فنی پرسپولیس و تارتار برای بازی کردن اوستون در ارنج اصلی وجود دارد.
واقعیت اینکه اورونوف در جام جهانی حضور داشت، دیرتر به تمرینات پرسپولیس اضافه شد و طبیعی بود که در قزوین بازی نکند. در عین حال او از آن دسته بازیکنانی است که در تمرینات خیلی خودشان را به آب و آتش نمیزنند و در زمین مسابقه هم با غریزه و ذات فوتبالیش، بازی میکند. این نکتهای بود که در میان صحبتهای مهدی تارتار و کریم باقری یا حتی سایر دستیاران تارتار هم به شکل غیر مستقیم مطرح شد. در واقع اورونوف خوب تمرین نمیکند و از نظر بدنی شرایط بازی در ترکیب اصلی یا مدت زمان حضور یک ساعته در زمین را ندارد و طبیعتاً وقتی تارتار وینگر آمادهتر و سرحالتری نسبت به او دارد طبیعی است که از گزینههای دیگر استفاده کند.
در عین حال باید در نظر داشت در مصاف با تراکتور که بازی نکردن اورونوف مورد اعتراض و نقد هواداران قرار گرفت، این مهم دلیل فنی داشت. در آن مسابقه و در 30 دقیقه پایانی تارتار با تغییر سیستم تیمش از دفاع سه نفره استفاده کرد که در این سیستم نیاز به وینگ بک چپ داشت؛ بازیکنی که در دفاع و حمله حضور داشته باشد اما اورونوف برای بازی در این سیستم اصلاً مناسب نیست چرا که دوندگی و جنگندگی ندارد و اهل دفاع کردن نیست. …
