پرونده حضور تیم ملی تکواندوی بانوان در رقابتهای آزاد تکواندوی جهان چین با یک طلا و یک نقره بسته شد. ساغر مرادی با عملکردی کمنقص، تنها طلای کاروان ایران را بهدست آورد و حنا زرینکمر نیز پیش از این با کسب مدال نقره دیگر سکوی ایران را به نام خود ثبت کرده بود. در مقابل، تعدادی از چهرههای باتجربهتر تیم نتوانستند روی سکو بایستند که این ماجرا جای تعجب دارد.
در روز پایانی، ساغر مرادی در وزن ۶۷-کیلوگرم یکی از بهترین عملکردهای تیم ایران را به نمایش گذاشت. او رقابتهایش را با پیروزی مقابل داریا مسلی از روسیه آغاز کرد و در ادامه، جیانی ژینگ از چین، کلویی چوئا از آمریکا و دوریس پوله از کرواسی را شکست داد. مرادی در این مرحله نیز الکساندرا پرشیچ از صربستان و در مبارزه نهایی، استایلیانی مارنتاکی از یونان را شکست داد تا با 5پیروزی متوالی، مدال طلای وزن خود را از آن خود کند.
اما در وزن ۵۷-کیلوگرم، روز پایانی برای ایران مطابق انتظار پیش نرفت. ناهید کیانی، نایبقهرمان المپیک پاریس پس از استراحت در دور اول، مبارزه خود مقابل ماکایلا گرینوود از آمریکا را واگذار کرد و خیلی زود از جدول کنار رفت تا امید اصلی تیم بانوان دست خالی از این مسابقات برگردد.
در مجموع ساینا کریمی، نسترن ولیزاده، ناهید کیانی، یلدا ولینژاد، فاطمه ابراهیمی و هستی محمدی از رسیدن به سکو بازماندند و ایران با دو مدال طلا و نقره به کار خود پایان داد.
اما در کنار نتیجه فنی، یک نکته درباره نحوه بازتاب این مسابقات در رسانهها قابل تأمل است. در روزهای اخیر، این رقابتها در برخی روایتها با عنوان قهرمانی جهان معرفی شده؛ در حالی که نام و ماهیت این رویداد، رقابتهای آزاد تکواندوی جهان چین است و با مسابقات رسمی قهرمانی جهان زمین تا آسمان تفاوت دارد.
این تفاوت صرفاً بازی با کلمات نیست. در ارزش مدال طلای ساغر مرادی و نقره حنا زرینکمر شکی نیست و کسب آنها در یک تورنمنت G4 و مقابل رقبای بینالمللی، قطعاً اتفاق قابل توجهی است. قهرمانان این مسابقات ۴۰ امتیاز المپیکی کسب میکنند که به نوبه خود بسیار قابل توجه است؛ اما ارزش یک موفقیت زمانی درست منتقل میشود که عنوان مسابقه دقیق منعکس شود. …
