بدون هیچ حرفی باید از سرمربیان دو تیم پرطرفدار تهرانی تشکر کرد. نه مهدی تارتار نه سهراب بختیاریزاده برای احتیاط و کنترل بازی و آمارهای فردی گام به این بازی نگذاشتند و این بزرگترین هدیهای بود که میتوانستند به فوتبالدوستان ایرانی بدهند.
بازی با حرارت 1000 درجه آغاز شد و چه چیزی شیرینتر از این؟ وقتی دو سرمربی جوان باشند و صرفاً به فوتبال ناب فکر کنند، نتیجه چیزی جز زیبایی نمیشود.
دیشب فوتبالی دیدیم از جنس فوتبال زیبای اروپایی. فوتبالی که بازیکنان مدام روی دروازه حریف هستند و فقط به خلق موقعیت فکر میکنند. ترس در وجود هیچ یک از دو تیم نبود و به شکلی محسوس، نترس بازی میکردند.
وقتی در رختکن، دستورات تاکتیکی همراه با ترس باشد، فرجام کار، تلخ، کسل کننده و عذابآور میشود؛ اما وقتی مربیان، شجاعانه دستورات تاکتیکی هجومی بدهند، ثمرهاش میشود همین فوتبال جذاب، چشمنواز و تماشاگرپسند. …
